Zagraj ze mną Mamo!

197 0

Wielu rodziców zastanawia się na sposobami wychowania swoich dzieci. Jak to zrobić, jakich błędów nie popełniać? Lub może raczej – jak ich unikać? Bo, że je popełnimy, to pewne. Jednak każdy kochający rodzic zrobi wszystko, żeby dać swojemu dziecku nie tylko opiekę, zdrowie i tzw. dobre wychowanie, ale także rozwój i to możliwie wszechstronny, dający dobry start w przyszłość. Dający możliwość odnalezienia się dziecka w możliwie każdej sytuacji w przyszłości i poradzenia sobie z nią. Mówimy tu nie tylko o sytuacjach trudnych, problematycznych. Mówimy również o sytuacjach gdzie dziecko powinno zostać przygotowane do kreatywnego budowania swojej rzeczywistości, do stawiania sobie wyzwań i starania się ich zrealizowania. Mamy tutaj – rodzice – do dyspozycji wiele możliwości: książeczki, filmy, klocki, rozmowy, wspólne zajęcia.

Ale mamy też GRY! Całą gamę gier, których znaczenia w życiu małego dziecka i jego rozwoju nie da się przecenić.

Pierwszy, niesłychanie ważny cel osiągany poprzez granie z małym dzieckiem, jest to, co dziecku daje najwięcej radości: „bycie razem”. Dziecko wie, czuje, że nie jest pozostawione samo sobie. Dziecko czuje, że jest ważne, bo ktoś poświęca mu uwagę. To buduje poczucie bezpieczeństwa, dowartościowuje, daje w konsekwencji pewność siebie, otwartość. Tak się dzieje w przypadku, gdy w grę angażuje się dorosły, lub starszy (brat, siostra, kolega, koleżanka).

A co w przypadku, gdy małe dziecko gra z rówieśnikiem? Bardzo ważne: buduje relacje ze swoim „współgraczem”. Jakie relacje? Uczestniczenie w zespole, dostosowywanie się do reguł gry, umiejętność przyjmowania, akceptowania nie tylko wygranej ale również porażki. Dziecko od początku jest przygotowywane do przyszłych sytuacji, gdzie nie zawsze wszystko mu się uda. Zderzenie z porażką w realnym życiu to norma. Jeśli dziecko nauczy się akceptować, że nie zawsze się wygrywa, uda mu się uniknąć frustracji, niskiej samooceny. Jednocześnie, w sytuacji przegranej, podczas gry uczy się szanować i doceniać swojego „przeciwnika”, który w danym momencie miał więcej szczęścia, lub w tym momencie był w lepszej dyspozycji. „Trzeba umieć przegrywać” – to jedna z nauk płynących z grania od wczesnych dziecięcych lat.

To jednak nie wszystko. Bo przecież każda gra rządzi się swoimi regułami. Dziecko musi je poznać, zapamiętać, skojarzyć i stosować.

To bardzo ważne umiejętności, które kształtuje „proces” grania, w którym uczestniczy małe dziecko. Przecież prawie wszystkie aktywności w życiu przyszłym rządzą się jakimiś regułami. Uczestniczenie w grze pozwala oswajać się z tak skonstruowanym światem, pozwala zaakceptować i dostosować się do reguł. Nie oznacza to, że musimy dziecko przygotowywać do roli konformisty. Przeciwnie – jeśli znam reguły, wiem gdzie należy je zastosować współżyjąc harmonijnie w społeczeństwie. Ale mam też prawo i możliwość tworzenia własnych reguł w swoim świecie, czasem przekraczania ich, co jest charakterystyczne dla ludzi twórczych, kreatywnych – avangardzie społecznej.

Ale granie małego dziecka to także, w zależności od wybranej gry, nauka liczb, liter, kolorów, nazw rzeczy – czyli pierwsze kroki w poznawaniu świata.

To także ćwiczenie umysłu. Bo: „odkryj kartę”, a następnie ją „zakryj” i spróbuj odnaleźć wśród innych „parę” do karty wcześniej odkrytej, to zapamiętywanie, skojarzenia, dostrzeganie szczegółów. Ten proces we wczesnym wieku dziecięcym jest niesłychanie ważny.

Gra dla małego dziecka, to poznawanie otoczenia własnego, ale też i nieznanego. Gry o tematyce wiejskiej, leśnej, związane z zawodami to jedno. Ale tematyka związana z fantastyką, to już rozwój wyobraźni, otwarcie umysłu na nieznane możliwości i zaakceptowanie, że coś o czym nie wiemy lub czegoś nie znamy, może jednak istnieć, że czasem to kwestia czasu, rozwoju nauki, postępu aby świat ujrzał i zaakceptował kolejne odkrycie. A zatem uczestniczenie w grach o takiej tematyce, to akceptacja nowości i otwartość na nią.

Cała grupa gier zręcznościowych – to dla małego dziecka rozwój motorycznych umiejętności: trzymanie, precyzja, ale też kojarzenie.

Poza wszystkim innym, granie dla dziecka to rywalizacja, emocje, kreatywnie spędzony czas i budowanie relacji . Obecność gier w życiu dziecka to ważny punkt jego wszechstronnego rozwoju.

Dodaj komentarz